Wiele milionów ludzi cierpi na przewlekłe bóle, co oznacza, że odczuwają oni ból przez okres dłuższy niż 6 miesięcy mimo stosowania odpowiednich leków. Bóle przewlekłe mogą być łagodne lub ostre, okresowe lub stałe, mogą stanowić pewne utrudnienie w życiu lub być przyczyną całkowitej niesprawności. Najczęściej są to bóle pourazowe, przewlekłe bóle głowy, bóle stawów oraz bóle krzyża. Przewlekły ból występuje także w zapaleniu ścięgna Achillesa, zapaleniu zatok, oraz w zespole kanału nadgarstka. Może to być także ból ograniczony do niektórych części ciała - szyi, ramion lub miednicy. Bóle mięśni czy nerwobóle także mogą przybrać formę przewlekłą [patrz odpowiednie rozdziały).

W niektórych przypadkach ból jest zjawiskiem samonapędzającym się. I tak np. nacieranie bolącego miejsca może przynieść chwilową ulgę, ale może także opóźniać zdrowienie; oszczędzanie kończyny po urazie może być przyczyną nowych dolegliwości bólowych. Towarzyszące bólowi lęk, stres, depresja, złość i zmęczenie bywają przyczyną zmniejszenia produkcji przez organizm naturalnych substancji przeciwbólowych i zwiększenia poziomu tych, które zwiększają odczuwanie bólu. W ten sposób powstaje błędne koło. Poza tym istnieje wiele dowodów na to, że ból przewlekły upośledza mechanizmy obronne organizmu. Ból jest zjawiskiem złożonym, ma podłoże fizyczne i psychiczne. Stąd skuteczne jego leczenie najczęściej wymaga pomocy medycznej i psychologicznej.